به گزارش "ورزش سه"، جلالالدین ماشاریپوف یکی از تلخترین فصلهای دوران حرفهای خود را پشت سر گذاشت. مصدومیت او از تابستان گذشته و اردوی پیشفصل استقلال در ترکیه آغاز شد. هافبک ازبکستانی پس از آسیبدیدگی رباط صلیبی تصمیم گرفت به جای جراحی، مسیر بازتوانی و تقویت عضلات را دنبال کند تا شانس حضور در نخستین جام جهانی تاریخ کشورش را از دست ندهد.
ماشاریپوف پس از حدود چهار ماه دوری، در دیدار استقلال برابر سپاهان برای دقایقی به زمین برگشت، اما چند روز بعد در مسابقه جام حذفی مقابل فولاد هرمزگان دوباره از ناحیه همان زانو آسیب دید. این بار جراحی اجتنابناپذیر بود و او یازدهم بهمن در قطر تحت عمل قرار گرفت. ستاره استقلال از اوایل اردیبهشت تمریناتش را از سر گرفت و با یک برنامه فشرده تلاش کرد خود را به جام جهانی برساند.
فابیو کاناوارو با وجود دوری طولانی ماشاریپوف از مسابقات، نام او را در برنامههای آمادهسازی ازبکستان قرار داد. این بازیکن همراه تیم راهی اردوی آمریکا شد، اما درد کمر اجازه حضورش در مسابقات دوستانه برابر کانادا و هلند را نداد. آزمایشهای پزشکی نیز عود فتق دیسک بینمهرهای را نشان داد و سرانجام کمیته پزشکی فیفا شرایط او را برای بازی تأیید نکرد.
کاناوارو اکنون جزئیات بیشتری از این ماجرا ارائه کرده و با لحنی کنایهآمیز گفت: «باید جداگانه درباره جلالالدین ماشاریپوف صحبت کنیم. شاید من تنها مربی احمق دنیا باشم که با توجه به شرایط او و خدماتی که پیش از جام جهانی برای تیم ملی انجام داده بود، تصمیم گرفتم او را همراه خودمان ببریم. برای رساندن او به جام جهانی کارهای زیادی انجام دادیم. در دبی و رم با ماشاریپوف ملاقات کردم و برای آماده کردنش با متخصصان زیادی مشورت کردیم.»
سرمربی ازبکستان تأکید کرد مشکل نهایی این بازیکن ارتباطی با زانوی جراحیشدهاش نداشت: «مشکل اصلی ماشاریپوف زانویش نبود. پس از مسابقه با کانادا، مشکل فتق دیسک کمر او خودش را نشان داد. بعد از دیدار دوستانهای که در تاشکند داشتیم، متوجه شدیم تفاوت وضعیت دو پای او کاملاً محسوس است و به همین دلیل او را برای معاینات پزشکی به دبی فرستادیم. در نهایت مشکل کمر مانع حضورش در جام جهانی شد.»
کاناوارو ادامه داد: «ماشاریپوف در هشت یا ۹ ماه گذشته در مسابقات رسمی و دوستانه حضور مستمری نداشت. من به عنوان سرمربی، بازیهای او را از نزدیک ندیده بودم و شناختی که از عملکردش داشتم به تماشای مسابقات او از طریق تلویزیون مربوط میشد. در همان مقطع چند بازیکن مصدوم دیگر هم داشتیم و با در نظر گرفتن وضعیت همه آنها مجبور بودم تصمیم نهایی را بگیرم.»
او در ادامه جملهای قابلتوجه درباره وضعیت جسمانی ستاره استقلال بیان کرد: «ماشاریپوف حتی برای راه رفتن هم مشکل داشت. تمام متخصصانی را که میتوانستند به او کمک کنند، وارد این روند کردیم تا او را به جام جهانی برسانیم. شاید بزرگترین اشتباه من این بود که هر کاری از دستم برمیآمد برای حضورش در مسابقات انجام دادم.»
سرمربی ایتالیایی ازبکستان با اشاره به تجربه مشابه خود گفت: «من شرایط ماشاریپوف را بهخوبی درک میکنم. خودم هم زمانی به دلیل مصدومیت جام ملتهای اروپا را از دست دادم و میدانم چنین اتفاقی چه احساسی دارد. او شایستگی حضور در جام جهانی را داشت. ماشاریپوف انسان و فوتبالیستی فوقالعاده است.»
کاناوارو در پایان از واکنشهایی که پس از حذف ماشاریپوف ایجاد شد، ابراز تعجب کرد: «حسنالدین علیکولوف هم مصدوم بود، اما بسیاری از افراد درباره او صحبت نکردند. دقیقاً متوجه نمیشوم مشکل چیست. شاید به دلیل خارجی بودن من است یا افرادی که به ماشاریپوف نزدیک هستند، برای دفاع از او اعتراضهای زیادی مطرح کردند. من در کشوری فوقالعاده کار میکنم و مردم مهماننواز ازبکستان را بهخوبی میشناسم، اما واکنشهایی که درباره این تصمیم ایجاد شد، برایم قابل درک نبود.»
به این ترتیب، مسیری که با مصدومیت زانو در اردوی استقلال آغاز شده بود، پس از بازتوانی، بازگشت کوتاه، جراحی و سفرهای متعدد برای درمان، با عود آسیب قدیمی کمر به پایان رسید. ماشاریپوف در ۳۲ سالگی فرصت حضور در نخستین جام جهانی ازبکستان را از دست داد و روسلانبک جیانوف جای او را در فهرست نهایی این تیم گرفت.
