پیشنهاد به مسئولان فدراسیون فوتبال؛ تا VAR را کامل نکردید لیگ برتر را آغاز نکنید!

 جام جم آنلاین – VAR (کمک داور ویدئویی) از این سو تا آن سوی فوتبال باعث اعتراض است. مگر قرار نبود این سیستم باعث تقلیل اشتباهات داوری و خطا‌ها و آفساید‌های بازیکنان شود پس چه شد؟ این مسئله در فوتبال ایران بدتر است. دلیل هم این است که تجهیزات VAR در ایران کاملا نصفه و نیمه است. پیشنهاد اساسی به فدراسیون فوتبال باید این باشد تا زمانی که این تجهیزات را کامل نکرده‌اند لیگ برتر را هم آغاز نکنند.
 
یک لیگ و این همه جنجال
اصلا نیاز به پیش بینی نیست. به زودی فصل جدید آغاز می‌شود و این فصل نیز مقارن خواهد بود با انواع و اقسام مشکلات داوری و VAR. به نظر نمی‌رسد بضاعت فعلی VAR پاسخگوی نیاز‌های فوتبال ایران باشد. فدراسیون فوتبال فقط این وعده را داد که تمامی مسابقات با VAR برگزار می‌شود، اما هنوز این موضوع را روشن نکرده که چرا تجهیزات VAR کامل نشده است. بدون تجهیزات کامل چطور میتوان نسبت به سلامت کامل تصمیمات اتخاذ شده از سوی VAR ایمان و اطمینان داشت؟ زیرساخت‌های VAR با آنچه ما از کشور‌های دیگر به خصوص اروپایی می‌بینیم بسیار فاصله دارد. جنجال‌های زیادی در این فصل در راه خواهد بود.
 
محدودیت‌های جابجایی VAR
اما بزرگ‌ترین مشکل این سیستم چیست؟ محدودیت در تجهیزات مشکل اساسی به شمار می‌رود. اگرچه در ماه‌های اخیر چند دستگاه جدید به تجهیزات فوتبال ایران اضافه شده، اما با توجه به برگزاری همزمان مسابقات در شهر‌های مختلف همچنان مدیریت و جابه‌جایی این تجهیزات کار ساده‌ای نیست. در لیگ‌های معتبر دنیا هر ورزشگاه به تجهیزات ثابت و دائمی مجهز است، اما در ایران بخش قابل توجهی از سیستم‌ها به صورت سیار مورد استفاده قرار می‌گیرند و این مسئله برنامه ریزی مسابقات را دشوار می‌کند.
 
هیچکس آماده VAR نیست!
آماده نبودن همه ورزشگاه‌ها برای میزبانی از VAR چالش بسیار بزرگ دیگر به شمار می‌رود. این فناوری فقط به چند مانیتور کنار زمین محدود نمی‌شود. نصب دوربین‌های استاندارد، ایجاد اتاق عملیات ویدئویی، تامین زیرساخت‌های مخابراتی و فیبر نوری، برق پایدار و فضای مناسب برای استقرار تجهیزات از الزاماتی است که هنوز در همه ورزشگاه‌های لیگ برتر به طور کامل فراهم نشده است. به همین دلیل برخی ورزشگاه‌ها همچنان برای میزبانی مسابقات حساس نیازمند ارتقای زیرساخت‌های خود هستند.
 
دوربین هم ندارند
کمبود دوربین نیز یکی دیگر از نقاط ضعف سیستم VAR در فوتبال ایران است. در بسیاری از لیگ‌های معتبر جهان مسابقات با ۲۰ تا ۳۰ دوربین پوشش داده می‌شوند و داور ویدئویی از زوایای مختلف می‌تواند درباره صحنه‌های مشکوک تصمیم بگیرد. اما در ایران تعداد دوربین‌ها در برخی مسابقات بسیار کمتر است و همین موضوع باعث می‌شود برخی صحنه‌ها از زاویه مناسب در دسترس نباشند. در چنین شرایطی حتی پیشرفته‌ترین نرم‌افزار‌های VAR نیز نمی‌توانند تصمیمی کاملاً دقیق اتخاذ کنند. یکی از مهم‌ترین تجهیزات اسپایدرکم است که البته در فوتبال ایران به راحتی در دسترس نیست.
 
ضعف ناتمام داوران
موضوع آموزش داوران نیز همچنان اهمیت زیادی دارد. اگرچه طی دو سال گذشته تعداد بیشتری از داوران ایرانی موفق به دریافت گواهینامه کار با VAR شده‌اند، اما تجربه عملی آنها هنوز قابل مقایسه با داوران لیگ‌های بزرگ نیست. استفاده از کمک‌داور ویدئویی فقط به شناخت قوانین محدود نمی‌شود. هماهنگی بین داور وسط، داور VAR و اپراتور‌های فنی نیازمند تجربه فراوان در مسابقات رسمی است، تجربه‌ای که فوتبال ایران هنوز در حال کسب آن است.
 
زمانی طولانی بررسی
یکی دیگر از انتقاد‌های مطرح شده طولانی شدن زمان بررسی برخی صحنه‌هاست. در مواردی توقف چند دقیقه‌ای بازی باعث کاهش ریتم مسابقه و اعتراض بازیکنان و مربیان شده است. این اتفاق معمولاً زمانی رخ می‌دهد که کیفیت تصاویر یا تعداد زوایای موجود برای تصمیم‌گیری کافی نباشد یا ارتباط بین اتاق VAR و داور مسابقه با تأخیر انجام شود.
البته نباید فراموش کرد که ورود VAR به فوتبال ایران در مقایسه با سال‌های گذشته یک گام رو به جلو محسوب می‌شود. اشتباهات تاثیرگذار داوری در برخی مسابقات کاهش یافته و اعتماد تیم‌ها به تصمیمات داوران بیشتر شده است. با این حال، صرف استفاده از فناوری به معنای رسیدن به استاندارد‌های بین‌المللی نیست و برای بهره‌برداری کامل از این سیستم، باید سرمایه‌گذاری بیشتری در زمینه تجهیزات، آموزش نیرو‌های متخصص و آماده‌سازی ورزشگاه‌ها انجام شود.