استقلال در حالی هفتم مرداد ۱۳۷۰ توانست لیائونینگ چین را در فینال جام باشگاههای آسیا شکست داده و قهرمان آن تورنمنت شود که رضا حسنزاده و صمد مرفاوی گلهای آبیپوشان پایتخت در آن دیدار را به ثمر رساندند.
در سی و پنجمین سالگرد آن قهرمانی، رضا حسنزاده مدافع اسبق استقلال و تیم ملی حرفهای جالبی به خبرورزشی زد:
- یکی از دلایل قهرمانی مادر آن دوره جام باشگاههای آسیا، جدا از بحث ستارگان ارزشمند و کادر فنی خوبی که در اختیار داشتیم، اردوی موثری بود که قبل از سفر به بنگلادش در حوالی ساری برگزار کردیم. زمینی که ما تمرین میکردیم بالغ بر یک کیلومتر از هتل فاصله داشت و مسیرش هم ماشین رو نبود به همین خاطر جدا از تمرینات، روزی دو کیلومتر هم برای رفت و آمد پیادهروی میکردیم ولی خیلی خوش میگذشت.
- در مورد شرایط بهداشتی بنگلادش که واقعاً بهتر از حرفی نزنم. اوضاع به گونهای بود که ما ترجیح میدادیم اصلاً از هتل بیرون نرویم. جالب اینکه نوشابه در هتل ما جیرهبندی بود و گاهی اوقات که بازیکنان میخواستند دور از چشم مرحوم منصور پورحیدری، موقع ناهار یا شام نوشابه بخورند، کارکنان هتل تاکید میکردند که به هر کدام از ما فقط یک نوشابه تعلق میگیرد! یادش بخیر شاهین بیانی برای اینکه بچهها نوشابه بیشتری بگیرند، آنها را زیر میز غذاخوری مخفی میکرد. واقعا هنوز هم نمیدانم چرا در هتل اینطوری بود چون هر چیزی که ما استفاده میکردیم فاکتور میشد و از باشگاه پولش را میگرفتند اما روی نوشابه سرو کردن خیلی خسیس بودند!
- بازی فینال مقابل حریف چینی را با نتیجه ۲ بر یک بردیم و بچهها داشتند به شاهین و شاهرخ بیانی تعارف میزدند که یکی از آنها کاپ قهرمانی را بالای سر ببرد اما ناگهان دیدیم که حاج کاظم اولیایی مدیرعامل وقت باشگاه استقلال در حالی که به خاطر گرمای هوا گیوه پوشیده بود، آمد و از فرط هیجان خودش جام قهرمانی را بالا برد!
- شاید باورتان نشود ولی آن زمان به خاطر بحث تکنولوژی و ضعیف بودن کشور بنگلادش، ما دسترسی به فیلم بازی فینال نداشتیم. من خودم ۵ سال بعد از آن مسابقه فیلم بازی را دیدم و متوجه شدم که چطوری گل زدم!
- رضا حسنزاده الان علاوه بر یک قهرمانی آسیا همراه با استقلال، دو فینال جام باشگاهها را هم تجربه کرده و در عرصه باشگاهی صاحب رکوردی است که کمتر بازیکنی در فوتبال ایران به آن رسیده. اصلا بعید میدانم هیچ فوتبالیست دیگری در ایران سابقه سه بار حضور در فینال جام باشگاههای آسیا را داشته باشد. به عبارت دیگر، الان افتخارات آسیایی من از باشگاه پرسپولیس بیشتر است چون این دوستان فقط دو بار به فینال رسیدهاند و سابقه قهرمانی در جام باشگاهها را نیز ندارند(میخندد) البته این حرفها جنبه شوخی دارد. کرکری قشنگ است اما به هیچ عنوان نباید حرمتها زیر پا گذاشته شود. همان مقطع که با استقلال قهرمان آسیا شدم، در تیم ملی نیز زیر نظر علی آقا پروین فیکس بازی میکردم و کوچکترین بیادبی نسبت به بزرگتر خودم انجام ندادم.
- میدانم کار سخت است اما معتقدم اگر برنامهریزی اصولی و امکانات مناسب باشد، تیمهای ایرانی باز هم میتوانند قهرمان آسیا شوند.
